Darmowa wysyłka przy zamówieniu powyżej 1000 zł

Koszyk (0)

Wśród wielu cenionych polskich malarzy na uwagę zasługują także twórcy żydowskiego pochodzenia. Do znanych w Polsce artystów należy m.in. Aleksander Lesser. Szanowany głównie za malarstwo historyczne, aczkolwiek w dorobku artysty odnaleźć można także sceny biblijne. Autor 40 portretów królów polskich, dzięki czemu wśród historyków sztuki uważany jest za artystę na miarę Jana Matejki, za jego poprzednika. W swoich pracach artysta ukazywał najważniejsze dla Polaków wydarzenia historyczne. Są to m.in. „Hołd pruski”, „Ostatnie chwile Mikołaja Kopernika”, „Święta Jadwiga Śląska błogosławiąca swego syna księcia legnickiego Henryka II Pobożnego wybierającego się na wyprawę  przeciw Tatarom w roku 1241”, czy „Pogrzeb 5 ofiar manifestacji w Warszawie 2 marca 1861 roku”. Mimo pochodzenia artysty, tematyka żydowska stanowiła niewielki wątek tematyczny w jego twórczości.
Zupełne przeciwieństwo stanowi twórczość Maurycego Gottlieba. Artysta uważany jest za ojca malarstwa żydowskiego, co poparte jest nie tylko narodowością malarza, ale także tematyką jego dzieł – typową dla kultury narodu semickiego. Należy również zwrócić uwagę na fakt, iż dzieło „Autoportret w stroju polskiego szlachcica” może stanowić przykład polskiej przynależności sztuki żydowskiej. 
Przywołując tematykę żydowskiej tożsamości należy wspomnieć także o czasach Holocaustu. Twórczość Romana Kramsztyka najdokładniej prezentuje tragiczne przeżycia ówczesnego pokolenia, jak i silne poczucie przynależności do polskich Żydów. Potwierdzenie może stanowić fakt, iż artysta dobrowolnie pozostał w getcie, nie wykorzystując nadarzającej się możliwości wyjazdu z Polski. Artysta przed wojną zasłynął z oryginalnych pejzaży nawiązujących do technik postimpresjonistycznych. Stworzył wiele portretów, niekiedy o metaforycznym znaczeniu. Za pomocą sangwiny (kredka do tworzenia szkiców) tworzył prace, dokumentujące okrutne warunki życia sierot, czy bezdomnych Żydów. Został zastrzelony podczas likwidacji warszawskiego getta.
 Powyższe przykłady stanowią jedynie  niewielką część dzieł o wartości artystycznej oraz świadczących o różnorodności kulturowej i wspólnej polsko-żydowskiej historii. Pomiędzy sztuką żydowską, a typowo polską sztuką nie powinno się usilnie wyznaczać granic. Ich faktyczne zacieranie się powinno skłaniać do spojrzenia na sztukę ponad wszelkimi podziałami narodowymi, czy społecznymi. Właściwe jest tutaj także stwierdzenie, iż malarstwo żydowskie na ziemiach polskich stanowi sztukę nie podlegającą dokładnej kategoryzacji.

 

Źródło:

-Tygodnik popularnonaukowy - www.educover.pl (09.02.2017r.)

 

O nas

Galeria Ad Primum Art powstała z połączenia doświadczenia, pasji do sztuki oraz chęci dzielenia się nimi w sposób dla wszystkich osiągalny.

Community